Σου αδειάζουν τη τσέπη. «Ληστές» ανά μερικά χιλιόμετρα και με χαμόγελο προσποιητό: «Καλό δρόμο». Κι ας έχει τα χάλια του ο δρόμος κι ας μας κοστίζει χρήμα και θύματα. Μιλάμε για το αίσχος των διοδίων στην Ελλάδα της αρπαχτής, των συμβάσεων και της μίζας. Κάποιοι έριξαν υπογραφές . Τα διόδια όλο αυξάνονται και απλώνονται στην Ελλάδα της κρίσης, της ακρίβειας και της θολούρας περί τους ενόχους. Επί υπουργίας τίνος; Θα το βρούμε κι είναι εύκολο. Με υπογραφές τίνων; Απλό, απλούστατο. Καλείται να απολογηθεί ο..........Παπανδρεου για ό,τι (δι)έπραξαν τα τσακάλια του Πασοκ πριν πάρουν δρόμο για τις καρέκλες της εξουσίας.
ΞΑΝΑΠΑΜΕ στη «ληστεία». Εκεί να δεις κατασκευαστικό ζήλο και εισπρακτική μανία. Σε χρόνο μηδέν οι εγκαταστάσεις, φώτα, σινιάλα και παραπομπές μη τους ξεφύγει δίτροχο, 4/τροχο ή νταλίκα και με το ευρώ σε ακρίβεια λεπτού, μη νομίσουμε πως μας τρώνε στο ζύγι. Για να πειστούμε πως όλα γίναν με υπολογισμούς και ακριβοδίκαια και άρα έχουμε να κάνουμε με κράτος έντιμο και εταιρείες που βγάζουν έντιμα το…ψωμί τους.
ΕΙΝΑΙ, βέβαια, και ο ψυχολογικός παράγοντας. Πέρα απ’ τα 40 ευρώ που σου αρπάζουν τμηματικά για τη διαδρομή Θεσσαλονίκη-Αθήνα, παίζουν με τα νεύρα του οδηγού. Πριν πατήσει το γκάζι και πάρει την τελική το όχημα, προβάλλει το κεφάλι του «ληστή». Τον καμακώνει και τον αφήνει ελεύθερο για μερικά χιλιόμετρα. Την ώρα που οι ένοχοι βρίσκονται μακριά, κρυμμένοι και στο απυρόβλητο. Και, βέβαια, ο (κάποιος) υπουργός που ευθύνεται για το αίσχος δεν ταξιδεύει οδικώς. Αυτός και η φρουρά του. Εκείνος και το αεροπλάνο του. Χωρίς κανένας να το(ν) ψάχνει για να του τραβήξει το γιακά. Τόσες τηλεοπτικές και έντυπες φλυαρίες υποψηφίων, τόση πρεμούρα για «περιφερειακά» πόστα και κανένας τους δεν ρίχνει την απόχη για ενόχους.
ΟΙ «κουτόφραγκοι» διώχνουν τουρίστες μέσω…διοδίων. Ο αυστριακός δεν πληρώνει, ο ξένος με 7-8 ευρώ βινιέτα καθαρίζει (τράνζιτ) και ο γερμανός δεν έχει καθόλου διόδια. Οι «δικοί» μας έστησαν τις βάσεις για την αφαίμαξη του ταλαίπωρου έλληνα, διώχνουν τον τουρίστα και οι «υπογράψαντες» χαίρουν άκρας υγείας, ελευθερίας και ατιμωρησίας. Μπορεί και να…χαϊδεύουν τη φουσκωμένη τσέπη τους, δίπλα στο τζάκι. Πού ξέρεις…καμιά φορά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου